​Çıkar uğruna kılıktan kılığa girenlerin, her rüzgara göre yön değiştirenlerin dünyasını özetleyen çok doğru bir söz vardır: "Omurgası olmayanın tarafı çok, ağırlığı yoktur."

​Anonim bir özdeyiş ise şöyledir: "Duruş bir tercihtir. Eğilerek kazanılan hiçbir şey, dik durarak kaybedilen kadar kıymetli değildir."

Tam da bu noktada merhum Cahit Zarifoğlu’nun o unutulmaz itirazı düşer aklımıza: "Bir duruşu olmalı insanın; bir bakışı, bir anlayışı, bir aşkı, bir davası olmalı..."

Bir duruşu, sarsılmaz ilkeleri ve karakteri olmayan insanlar, her ortama uyum sağlamak adına adeta şekilden şekle girerler. Belki her devrin adamı olurlar, her masada kendilerine bir yer bulurlar ve taraftarları çok görünür. Ancak ne yazık ki toplum nezdinde hiçbir zaman özgül bir ağırlıkları, saygınlıkları ve gerçek bir değerleri olmaz.

Kimileri makam, mevki veya anlık çıkarlar elde etmek uğruna değerlerinden ödün verir; eğildikçe yükseldiklerini zannederler.

Oysa kimileri vardır ki bedeli ne olursa olsun omurgasından ve duruşundan asla taviz vermez, eğilmeyi tenezzül sayar. Asıl onurlu ve hafızalarda kalıcı yükselişi getiren de işte bu tavizsiz duruştur.

​Unutmamak gerekir ki gerçek itibar; el pençe divan durarak tırmanılan geçici zirvelerde değil, fırtına ne kadar sert eserse essin dik durabilmektedir.

​Selam ve dua ile.

Mehmet Taştekin