MEB. ca son çeyrek yüzyılda; müfredat, sınav sistemleri ve okul yapıları üzerinden en az 17-18 kez köklü sistem değişikliğine gidilmiştir.

Eğitimde dünya lideri olan ülkelere (Finlandiya, Singapur, Güney Kore veya Japonya gibi) baktığımızda; başarının sırrının bina ve derslik sayısından ziyade, eğitim ve öğretimin tarzında yani "içerikte" saklı olduğunu net bir şekilde görüyoruz.

​Beton yapı, teknolojik tahta veya lüks kampüsler sadece birer araçtır; asıl başarıyı getiren ise o araçların içinin nasıl doldurulduğudur.

Öğretmen kalitesi ve mesleki saygınlık; binalara değil öğretmenlere yapılır.

Singapur ve Finlandiya gibi ülkelerde öğretmenlik, tıp veya hukuk kadar prestijlidir.

Sadece en başarılı %10'luk dilimdeki mezunlar öğretmen olabilir.

​Öğretmenlere yüksek maaşların yanı sıra, ders içeriklerini özgürce tasarlayabilecekleri geniş bir akademik özerklik te verilir.

Eğitimde Nicelik Değil, Nitelik Esastır

"Çok Müfredat" Değil, "Derinlemesine Öğrenme."
​Sürekli değişen, binlerce sayfalık ağır müfredatlar yerine, bu ülkeler: "Az ama öz" (Less is more) felsefesini benimser.

​Öğrencilere formülleri ezberletmek yerine; eleştirel düşünme, problem çözme ve mantık yürütme gibi temel beceriler kazandırılır.

​Amaç, sınav geçmek değil, bilgiyi hayatta kullanabilmektir.

'Fırsat Eşitliği' ve 'Bireysel Odak
​Başarılı' sistemler, her okulun ve her öğrencinin aynı kalitede eğitim almasını hedefler.

​Finlandiya'da özel okul neredeyse yoktur; mahalledeki en yakın okul, ülkenin en iyi okuludur.

​Öğrenciler yarıştırılmaz, geride kalan veya öğrenme
güçlüğü çeken çocuklara anında bireysel destek (gölge öğretmen, özel etüt) sağlanır.

Kültürel altyapı ve eğitime verilen değer ise; ​Güney Kore ve Japonya gibi Asya ülkelerinde başarının arkasında disiplin ve toplumsal bir "eğitim kutsallığı" kültürü yatar.

Aileler, çocuklarının eğitimi için her türlü fedakarlığı yapmaya hazırdır.
Yani tarz sadece okulda değil, evde de başlar.

​Özetle: Çok güzel, akıllı tahtalarla donatılmış
devasa binalar inşa edebilirsiniz. Ancak o binaların içine mutlu, iyi yetişmiş ve vizyoner öğretmenler koyamazsanız; müfredatınızı ezberden-uygulamalı üretime dönüştüremezseniz, binalar sadece modern beton yığınları olarak kalır.

Başarıyı getiren mimari değil, pedagojidir.

Bu Vatanı gerçekten seven, milletin derdiyle dertlenen ve duyarlılık gösteren herkese selam, sevgi ve saygılarımla.
Elimdeki yazıdan sonra atacağım